homerun 27 & 28 juni 2020
kinderfonds

Log in

Al 8.401 Euro gedoneerd!
Teams: 16

Home is where the heart is

In september 2011 wordt Norman vader van een tweeling: zoon Noah en dochter Valerie. Met 29 weken kwamen ze ter wereld in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. Vlak daarna moest Valerie al een noodzakelijke openhartoperatie ondergaan.

Norman en zijn gezin verbleven meerdere malen in Ronald McDonald Huis Utrecht. Start en finish van HomeRun op het Utrechtse Domplein zijn daarom des te specialer.

“Toen Valerie en Noah op de intensive care lagen, heb ik nog kaarsjes aangestoken in de Domtoren, voor de kinderen. Hoe bijzonder dat we op die plek starten en finishen. Dat wordt ongetwijfeld een emotioneel moment”, vertelt Norman.

Twee kilo wachten

Want Utrecht was een belangrijke plek na de vroeggeboorte van de tweeling. “Met de twintigwekenecho werd duidelijk dat Valerie een hartafwijking had. Dat ze na de geboorte geopereerd moest worden, stond al vast. Maar door de onverwachte vroeggeboorte was ze nog niet zwaar genoeg voor de operatie. Ze woog een kilo bij de geboorte en ze moest minimaal drie kilo wegen om de operatie te ondergaan. Het duurde maanden voordat ze die twee kilo aankwam. Al die tijd verbleven we in diverse ziekenhuizen, maar als we in Utrecht waren, was het Ronald McDonald Huis daar onze houvast en ons thuis.”

Sportieve uitlaatklep

“Ik liep al hard voordat de kinderen kwamen. En in de moeilijke periodes na de geboorte en rond Valerie’s operatie is het een soort stressverwerking geweest, een sportieve uitlaatklep”, gaat Norman verder. “Dat ik met HomeRun mijn hobby kan combineren met iets doen voor het goede doel, was voor mij de reden om me in te schrijven. Ik heb inmiddels drie marathons gelopen, dus ik ben redelijk sportief. HomeRun is wel een hele leuke, nieuwe uitdaging, want ik heb nog nooit aan zoiets meegedaan, zeker niet met dit aantal kilometers.”

No Guts, No Glory

Norman loopt met team No Guts, No Glory. Zij rennen speciaal voor Ronald McDonald Huis Nijmegen. Want Norman is niet alleen oudgast van Huis Utrecht, maar sinds afgelopen zomer ook vrijwilliger in Huis Nijmegen. “Ik was zo blij en dankbaar dat we in Huis Utrecht terecht konden tijdens onze moeilijke periode. We wonen zelf in de regio Nijmegen, maar in het Radboudumc was op de dag van de geboorte geen plek voor onze tweeling en we moesten per ambulance met spoed naar Utrecht. Het verblijf in Huis Utrecht is zo goed bevallen dat ik dacht, als ik ooit de rust en zin heb om iets terug te doen, dan doe ik het,” vertelt Norman. Daarom draait hij nu eens per vijf weken twee weekenddiensten als vrijwilliger.

Ontzorgen

“Ik weet uit eigen ervaring hoe blij je bent met alles wat er in het Huis gebeurt,” legt Norman uit. “Het ontzorgen, de kleine dingen die op mensen een behoorlijke impact kunnen hebben. Dus als ik een klein steentje kan bijdragen, doe ik dat graag. Voor mij blijft het Huis de rest van mijn leven dichtbij me staan.”

Na aan het hart

“Het leuke aan HomeRun is dat Huis Utrecht wordt aangedaan. Dat maakt het nog specialer. Ik kijk er ook heel erg naar uit om met z’n allen te finishen in Utrecht. Het wordt een grote uitdaging om de hele dag wakker te blijven, misschien nog wel een grotere uitdaging dan het aantal kilometers. Daarbij ben ik een echte ochtendloper, geen avondloper, laat staan een nachtloper! Maar we kijken hoe het gaat. Belangrijkste is dat ik twee dingen combineer die mij na aan het hart gaan: hardlopen en de Ronald McDonald Huizen.”